بالاخره روز سرنوشت مترسک قرمز رنگ ، علی کریمی فرارسید.امروز در ورزشگاه سهند تبریز بیش از 100 هزار نفر برای حمایت از تراختور و هویت تورکی آذربایجانی خود جمع شده وبا فریاد های یاشاسین آذربایجان گوش فاشیسم فارس  را کر کردند.

بازی که در نهایت با نتیجه 1-2 به نفع تیم تراختور به اتمام رسید تا هدیه باشد برای  آذربایجان تا بتواند دوباره شادی را در وجود ملتش حس کند.

سربازان نیروی انتظامی هم برای عذر خواهی از تماشاگران بدلیل برخورد بسیار بد با یکی از تماشاگران دسته  گلهای سرخ رنگی  به طرف جایگاه ها پرت کردند و مورد تشویق قرار گرفتند. در شهر اوضاع متفاوت بود.

واین شادی زیاد هم دوام نداشت.

اکثر خانواده های تبریزی برای ابراز شادی در آبرسان جمع شده بودند و منتظر بودند تا جوانان از ورزشگاه به این میدان بیایند و در شادی آنها سهیم باشند.

حضور بسیار بیش از حد  معمول ماموران نیروی انتظامی چهار راه آبرسان را شبیه میدان های مشک نظام کرده بود.در این بین حضور سربازانی عمدتا کورد و یا فارس زبان بیشتر جلب نظر میکرد.ولی انگار سردار نصرتی راست میگفت، نیروی انتظامی امین جان و ناموس مردم بود(؟)

مردم شادی میکردند و از برد تیمشان بسیار خوشحال بودند تا اینکه سر و کله موتور سوارها پیدا شد. جلوی تمامی ماشینها را میگرفتند و پرچمهای سرخ را به زور جمع میکردند.هر کس نماد سرخ داشت مواخذه می شد.جوانانی که صورتهای رنگ شده داشتند بازداشت میشدند.به زور باتون برقی دوچرخه سواری را که پرچم سرخ داشت متوقف کردند.

ماشینی را که بر روی آن واژه 53 درصد نوشته شده بود توقیف کردند.ماموران نیروی انتظامی  با درخواست مردم می خواستند مانع اینکار شوند که یک لباس شخصی کارتی نشان داد و ماموران را سوار همان ماشین کرده به نا کجا آباد فرستاد.

موتوریهای هم که طبق معمول می دانند که مردم تبریز مانند دیگر شهر ها نیستند همانند دزدها  صورتهای خود را پوشانده بودند.حتی روی پلاک موتورهای خود نایلون سیاه رنگی انداخته بودند تا شناسایی نشوند.

شاید این بار هم می خواستند ثابت کنند که بازنده اصلی خودشان بوده اند نه تیم استیل آذین .

نوشته شده در تاریخ شنبه 22 اسفند 1388    | توسط: pipi pipi    |    | نظرات()